ถือว่าโชคดีนะที่แกเจ็บแค่นั้นอ่า...

 

อย่าไปถือสาอะไรกับสันดานคนเลยแก...

 

อ้ายขี้มาววววว....

พี่เอ็ม.....

 

ดีแล้วล่ะค่ะ ที่ไม่เป็นไรมาก ทีหลังก็อย่าไปที่ๆแบบนั้น เพราะมันเป็นสถานที่ อโคจร+++ ถือซะว่าเป็นโทษที่พระเจ้าประทานให้ เหมือนที่เขียนไว้ว่า Act of God น่ะแหละ

การที่เราจะทำไร ไม่ใช่นึกแต่ว่าเพื่อความสะใจหรือทดสอบใครต่อใคร เพราะเราควรจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง ในทางที่ควรจะเป็นนะคะ พูดง่ายๆคือ อย่าทำให้ใครเดือนร้อน อีกทั้งไม่ต้องเจ็บใจหรือเสียใจทีทุกอย่างเป็นแบบนี้ ควรจะขอบคุณ God มากกว่าที่เราบาดเจ็บแค่เล็กน้อย

 

ปล่อยเค้าไปเถอะค่ะ เพราะว่าคนเลวเด๋วก็ตายเองแหละ ควรจะสวดมนต์ให้เค้าเป็นคนดีดีกว่า สงสารโลกใบนี้ที่นับวันมีแต่เพิ่มปริมาณคนเลว

 

take care na ka

ดีนะ ถ้าเป็นเรา ตายกันไปข้างแล้วล่ะ

คนที่ระงับความโกรธได้ก่อน คือผู้ชนะที่แท้

....

ถ้าเห็นบนรถเมล์มันไม่At first sight หรอกมั้ง เพราะเค้าก็เป็นเกือบทุกวัน เวลาเจอคนหล่อๆ ฮ่าๆๆๆ

เห็นรุ้งพาดผ่านตัวเค้าป่ะ รุ้งนะไม่ใช่หลอดนีออนบนรถเมล์

มีผีเสื้อบินวนอยู่ในท้องเยอะ ๆ ป่ะ (อื้อหือ เลี่ยนเนอะ ไม่อยากพูด)

แล้วเห็นตัวเราเองตอนเรามองเค้าป่ะ

ไม่รู้ว่ะ

... บอกไม่ถูก...

คนที่บอกถูกไม่เคย

คนที่เคยจะบอกไม่ถูก มันจุก บางทีมันอาจเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวในชีวิตก็ได้

...By the way...

Maybe I'll go to Pra-arthit in the end of next month na. For Dinsorsee fest.

I will go to Pai with Pa'Jum+ during Songkran fest.

And will resign the present job in 3 - 4 month,at least I think

See ya!

^____^

ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด

 

เอ้ย ไม่ใช่...  จะบอกแกว่า เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

 

แต่ ว่างๆ ไปหัดมวยไทย คาราเต้ ยูโด ฯลฯ ไว้สำหรับกรณีฉุกเฉิน ก็ดีนะ    

เหอะ ๆ ...

โบราณ(ไม่ใช่นายทองเหม็น) บอกว่าอย่าปล่อยงูให้วกกลับมาฉก

ระวังจะโดนเล่นทีเผลอไม่รู้ตัว...

 

ของแบบนี้ก็ดีแล้วที่ไม่โกรธ...แต่การสั่งสอนให้รู้สึกนึก ว่าอย่ามายุ่งมันไม่จำเป็นต้องโกรธ

 

ถ้าไม่เอาคืนให้ตายไปข้าง ก็ปล่อยมันไป อิอิ

 

แต่นั่นสิ...จบเชียงรายมันไม่ดีตรงไหน

ว่าแต่...ธรรมเนียมถามรหัสกับโต๊ะนี่มีที่เดียว คือ มธ. จริงๆ ด้วยแฮะ

ถ้าตอบไม่ได้ก็แสดงว่าไม่ใช่ล่ะ

 

เหอะๆๆ กี่ปี่แล้วนะที่ไม่ได้รับรสหมัด ตั้งแต่ ม.ปลาย แร่ะ...

หวัดดีก้วย  เมื่อปีที่แล้วชั้นก็มีเรื่องกับคนพาลเหมือนกัน เรื่องของชั้นที่ชั้นไม่ได้ก่ออะไรเลย แต่กลับเสียเพราะคำพูดคน ส่งผลให้ชั้นเป็นไง แกก็รู้อ่ะนะ

ทีนี้ เรื่องของแก จัดว่าเป็นความซวยชนิดหนึ่งนะ เจ็บตัวด้วย แต่ทางออกที่แกให้มาน่ะ ชั้นเลือกข้อ ๑ ว่ะ  แต่ต้องทำอย่างลับๆ นะ เพราะชั้นว่าไอ้นี่มันก็คนพาลประเภทหนึ่งเหมือนกัน ไม่ควรแลกว่ะ แล้วอย่าหาว่างั้นงี้เลยนะ ประเทศเราน่ะ กฎหมายไม่ได้คุ้มครองเราซะทุกอย่างหรอก  เราต้องมีทางออกแบบที่ "คน" สามารถทำได้จริงๆ

---------

ชั้นดีใจที่แก แบบว่า มีสติ  ชั้นว่าที่จริงไอ้นั่นมันก็ไม่ได้แน่เท่าไรหรอก  ต่อให้ไปบ้านมันจริง มันก็ไม่ออกมาเคลียร์หรอก  น่าขำว่ะ